เพื่อนแสนดีที่มักถูกลืม

เพื่อนแสนดีที่คนไม่นึกถึง...ทำไมถึงไม่นึกถึงล่ะ? ก็แสนดีไม่ใช่หรอ? เพื่อนที่แสนดีในที่นี้คือคนที่ไม่ว่าใครขอให้ช่วยอะไร ก็ช่วยด้วยความเต็มใจ ถึงบางทีจะฝืนความรู้สึกตัวเองก็ยอม เพราะคนที่เป็นเพื่อนมาขอความช่วยเหลือครั้งแล้วครั้งเล่า โดยไม่ต้องการสิ่งตอบแทน เพราะแค่ได้ช่วย ได้เห็นเขาดีใจที่เราช่วย เราก็สุขใจแล้ว ช่างเป็นพ่อพระซะจริง ฮาๆๆ แต่ไอ้เพื่อนแสนดีคนนี้ดันพูดไม่เก่ง โลกส่วนตัวสูงนิดหน่อย ปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นไม่เก่ง ไม่เฮฮาปาจิงโกะ ไม่น่าสนใจ น่าเบื่อ เลยกลายมาเป็นเพื่อนแสนดีที่มักถูกลืม แต่เพื่อนๆจะนึกถึงทันทีเมื่อต้องการความช่วยเหลือ พอช่วยเสร็จก็กลับมาถูกลืมเหมือนเดิมซ้ำไปซ้ำมา บางคนเคยช่วยเยอะแยะ ไม่ได้เจอกัน 3-4 ปี พอมาเจอจำกันไม่ได้ซะละ (แอบเศร้าใจ) บางคนพอมีเรื่องเที่ยว เรื่องสนุกก็ไม่เคยชวน เห็นอีกทีลงรูปในโซเชียลกันสนุกสนาน บางทีก็รู้สึกนะว่าตัวเองไร้ตัวตนบนโลกใบนี้ น้อยใจตัวเองที่เป็นแบบนี้ เอ็นเตอร์เทนเพื่อนไม่ได้ น่าเบื่อไม่เป็นที่น่าจดจำ (ยกเว้นตอนมีเรื่องให้ช่วย) นึกๆก็อยากเปลี่ยนแปลงตัวเองจริงๆ แต่คงไม่ทันแล้วล่ะ...เพื่อนคงลืมเราไปแล้ว